Holo Audio Spring DAC Level 3 Green Label

Na de Holo Audio Spring Level 1 DAC (Red Label) is het nu de beurt aan de Level 3 DAC (Green Label). Geen idee wat de kleurtjes betekenen maar zo worden ze dus genoemd 🙂
Op de foto zie je de DAC overigens op een soort marmeren altaar staan met mooie voetjes eronder. Gewoon omdat ik die in huis tijdens het opruimen vond en het wel stoer vind staan!
Technisch verschillen ze vooral in de voeding, waar de Level 1 een trafo heeft van koperdraad gewonden is die van de Level 3 geheel van zuiver 99.99% zilverdraad gewonden. Daarnaast zijn de voedingscondensatoren van een veel betere kwaliteit, namelijk Jensen Caps, welke zeer goed bekend staan bij de audiobouwers.

Nou moeten de verbeteringen in zo’n Level 3 zich nog maar bewijzen ten opzichte van een Level 1. Het kunnen best hele kleine verschillen zijn die je met grote moeite maar kunt waarnemen bij enkele muziekstukken.
Nou, om maar met de deur in huis te vallen, de verschillen zijn alles behalve subtiel. Waar de Level 1 al een DAC blijkt die zeer veel detail kan ontrafelen aan de muziek en daardoor een wijds, breed en zeer ruimtelijk plaatje neer zet doet de Level 3 daar op een ander vlak een enorme schep bovenop. Dat ruimtelijke beeld is er uiteraard ook, maar verwend het geluid met een fikse toename aan drive. Het middengebied krijgt een enorme duw in de rug op een erg positieve manier en krijgt een vanzelfsprekendheid waar je u tegen zegt, waardoor de betrokkenheid sterk toeneemt. Je wordt er gewoon aan je haren bij getrokken maar op een manier die zo vanzelfsprekend is dat het perfect in het plaatje past. En dat zegt veel want zoveel haar heb ik niet meer 😉

Het totale geluid van de set is natuurlijk de som der delen en in dit geval wel wat meer ook. In het begin van het luisterproces heb ik wel wat gewisseld met kabels. De Xanadu LS80 heb ik kort gewisseld met de Van den Hul The Cloud 3T, maar die moest het toch echt afleggen tegen de Xanadu kabel. Echter de geliefde Siltech Classic Anniversary 550i heeft voor de “sake of sound” stuivertje moeten wisselen voor de van den Hul Thunderline. Daar ben ik al jaren van gecharmeerd en ik heb er onlangs fraaie Neutrik XLR pluggen aangezet en dat pakt wonderbaarlijk goed uit in deze set. Waar de Siltech in het middengebied wel eens wat terughouden kan zijn ten gunste van het hoog, is dat in combinatie met de Holo wat minder fraai dan met de Thunderline. So be it, wat het best past, past het best zeg ik dan maar (dat zou Cruijff niet hebben misstaan 🙂 )

En dan muziek, veel muziek. Met het uitproberen van nieuwe spullen kan dat op verschillende manieren uitpakken. Soms resulteert het in korte stukje horen, veel skippen. Soms langere stukken en meer rust in het proces. In dit geval wilde ik graag de nummers helemaal uit luisteren omdat het zo goed klinkt , maar sprongen er tevens veel muziekstukken in mijn gedachten om ook te willen beluisteren. Ik noem dat maar een goed teken. Onderstaand een greep uit het vele aantal muziekstukken die naar de Magna Mano Music Streamer zijn gestuurd:

Keiko Matsuhi’s Falcon’s Wing van het album The Road laat prachtig pianospel horen. Krachtig geluid en het detail niveau is enorm met veel lucht zonder ijl te worden. Niets versmeerd en alles staat als een huis op z’n plek in het muziekbeeld.


Nils Lofgren’s gitaar in het nummer Keith Don’t Go heb ik niet eerder zo gedetailleerd en krachtig gehoord. Ook weer opvallend de kracht die in het geluidsbeeld zit. Zijn stem voller dan ooit. De hele middenlaag klinkt voller en krachtiger. Erg goed te horen aan de “lagere” snaren. Het nummer leeft er enorm van op en is nog fijner om naar te luisteren dan het al was.
Nil’s stem kan wel akelig naar de dunne kant neigen, nu dus niet meer!


Sting’s Shape of my heart is ook zo’n nummer wat op veel sets wel ielig kan klinken. Dat is hier geheel weg en is veel prettiger om te beluisteren. Het is een in mijn beleving erg mooi nummer maar geen topopname. Toch prettig dat ook dit soort opnames enorm kunnen winnen bij een “optimale” set.


De bongo’s op Lee Ritenour’s Spellbinder van het album Smoke’n’Mirrors klonken altijd al erg snappig maar niet eerder zo lekker fel als nu. Zeer strak en nooit versmerend met de andere instrumenten. Alles krijg vast en zeker z’n eigen stukje in de kamerruimte toebedeeld.


Het nummer Childhood van het album Nomad van Ferenc Snétberger is altijd een feest, er is zoveel te horen. En nu is het smullen met een dot slagroom of extra mayo, al gelang je smaak. Je wordt ook hier weer aan je haren in de muziek getrokken met die reeds genoemde vanzelfsprekendheid, een heel aparte ervaring.


Voor de volledigheid moet ik vermelden dat er enkel en alleen in NOS modus is geluisterd. Die klinkt verreweg het best, punt! Voor de rest zijn er alle soorten en maten kwaliteiten doorheen gegaan, wel minstens CD kwaliteit, maar ook 24bit-192kHz flacs en diverse nummers in DSD64 kwaliteit, plus alles wat er tussen valt. En hoe beter de kwaliteit van de bron…je weet het! Alhoewel, tijdens het typen van deze review staat het album Snowbound van Fourplay te spelen in dus doodgewone CD kwaliteit. Ik zit even aan mijn bureau links van de audio set en nog klinkt het fantastisch! En er is veel meer muziek die zo onwijs goed zijn opgenomen dat ze in CD kwaliteit bizar mooi klinken. Een ding is zeker, nog niet eerder heeft de set zo geklonken als nu.

Jaren van zoeken, luisteren, soms irriteren, soms bijna euforie, vaak ertussenin. De zoektocht betaald nu voor mijn gevoel eindelijk uit en ben ik nu op een punt waarvan ik zeg: wat wil ik nou nog meer….eigenlijk niets . Dit is genieten met een groooote G. Alhoewel ik heb nog wel wat dingetjes die ik wil uitproberen 😉
De set laat nu ook echt horen wat ie allemaal kan. Alles in de set matcht nu optimaal en is blijkbaar nodig om emotie weer te geven en dat wat er hier gebeurt.
Van kippevel tot brok in de keel…..

Productpagina Magna Hifi

Gebruikte apparatuur:
Audio-GD Master 10 geïntegreerde versterker
Xanadu HRS80 NEO luidsprekers
Xanadu LS80 luidsprekerkabel
Van den Hul Thunderline XLR
Audioquest Carbon HDMI kabel (voor I2S)

 

Boekenlegger op de permalink.

One Comment

  1. Mooi man, ben heel benieuwd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *